vrijdag 15 februari 2008

Moskou! Moskou!

"Taxi? Taxi?" Pieter schudde brommend van nee en hees zich met zijn superzware tas door het vliegveld. Hij was net geland en was op zoek naar de uitgang. Maar die kon hij nergens vinden. Waar zit zo'n ding? En waar is Moskou dan vanaf hier? En hoe kom ik trouwens van hier naar mijn hotel? En op welk vliegveld zit ik uberhaupt? En wat doe ik hier ook al weer?

Uit het niets kwam er een gigantische Rus op hem afgelopen. Pieter keek een beetje angstig om zich heen. Maar toen klonk een vriendelijke doch vreselijk zware stem:
"Taxi? Special price for my friend."
"Really? Special price for me? How much?"
"50 euros."
"50 euros? Well, that's alsno no money. I would be a thief of my own wallet if I wouldn't do this."
"Oke. Let's go."
En zo kwam het dat Pieter door een gigantische Rus naar zijn hotel werd gebracht.

Onderweg praatte de chauffeur honderduit over het nieuwe geweer dat hij had gekocht, en hoeveel beren hij daar wel niet mee ging schieten. En dan lachte hij al zijn gele tanden bloot. Pieter verstond er geen zak van, maar hij knikte driftig van ja. Ook omdat hij bang was dat hij anders een klap op zijn bek zou krijgen. En ondertussen keek hij zijn ogen uit. Tjongejonge, wat een grote stad. En ook gebouwen.

Toen Pieter zijn hotel bereikt had, gaf hij de gigantische Rus snel zijn geld, sprong uit de auto, pakte z'n spullen en ging er als een haas vandoor.

Het was inmiddels iets van 13h. En Pieter besloot op zijn gemak eens even rond te neuzen in de stad. Hij slenterde wat in het rond, bekeek hier en daar wat gebouwen, maakte een paar foto's, dronk een heleboel cappucinootjes, en las wat in zijn Lonely Planet, en had het reuze naar zijn zin (hij merkte overigens wel dat hij de hele tijd een beetje vreemd werd aangekeken, maar misschien kwam dat ook wel omdat hij een legerjas aan had die nog uit het communistische tijdperk stamde). Kortom, het was een fijn dagje. Alleen, wel een beetje koud. Het sneeuwde immers. Holy cow!

Toen zag Pieter dat het reeds avond was geworden. En met een diepe zucht viel hij in slaap. Morgen zou hij vertrekken met de Trans-Siberie Express.

1 opmerking:

Unknown zei

He Pietertje,

De grote trip der trips is begonnen zie ik. Weer in het oude vertrouwde Moskous, weg uit dat koude Nederland.

Ben gecharmeerd van je berichten, ga zeker je blog bijhouden (als jij dat ook gaat doen).

Heb je al zaken in de fik gestoken met je nieuwe Zippo? Keep me posted.

Geniet ervan.